چندی پیش به طور اتفاقی با مقالهای برخوردم که در آن راههای خشکاندن و در نهایت نجات یک گوشی موبایل حمام کرده را آموزش میداد…
یکی از روزهای گرم آخرین برج از فصل شکفتن دوباره و نو شدن طبیعت، در سال گذشته بود که حین عبور از رودخانهای در منطقه زیبایی به نام فشم در شمال شرق پایتخت، تلفن همراهم برای لحظاتی به زیر آب فرو رفت. در آن لحظه هیچ کدام از آن راههایی که قبلا خوانده بودم در خاطرم نبود؛ حتی اگر آن روشها به مخیلهام هم میرسید باز هم راه به جایی نمیبرد، زیرا ما نه برنج داشتیم نه سشوآر و نه ژل رطوبتگیر. گارانتیاش هم چند سالی بود که دار فانی را وداع گفته بود. اما از گردش موافق روزگار و همراهی اقبال با ما، گوشی سوگلیام پس از آن آبتنی کوتاه جان سالم به در برد…
بعدها که آن اتفاق را به خاطر میآوردم همیشه به خود میگفتم که چه میشد همانطور که این گوشیهای رنگ و وارنگ زرق و برقدار که بعضا لقب هوشمند را همراه دارند و هر روز پیشرفتهتر و البته هوشمندتر میشوند ویژگی داشتند که آنها را در برابر چنین حوادث مشابهای هم مصون میکرد.
پس از آن دیری نپایید تا شرکایی که یازده سال در کنار یکدیگر بودند، گوشی Xperia active را که هم هوشمند بود و هم ضد آب روانه بازار کردند. پس از جدایی نیز سازنده ژاپنی که تصمیم گرفت دیگر به تنهایی تلفن همراه تولید کند به اهمیت موضوع پی برده و مدل بهبود یافتهتری را با همان خاصیت و با نام Xperia go عرضه کرد. از این رو سونی که به موفقیتی نسبی با این بدعتاش رسیده است، به نظر میرسد که عزماش را جزم کرده تا با این سری از محصولاتش مانوری پررنگ در میان رقبا بدهد و عاشقان تکنولوژی را به تفکر و بازاندیشی در انتخاب تلفن همراه آیندهشان وا دارد.